Presentator: Hans Paardekooper
Jury: Fred Penning (dichter en voorzitter Taalpodium), Jantsje de Boer (coördinator bibliotheek Zeist) Annette van den Bosch (voorzitter van de jury, dichter)
Geluidsapparatuur: Henjo Hekman/H. Mans
Locatie: Tap en Happerij De Schavuit, Steijnlaan 21, Zeist

Voorgelezen gedicht door de presentator, Hans Paardekooper, Aan het grensland III van de dichter Rutger Kopland, zoals gepubliceerd in het tijdschrift Het Liegend Konijn jrg 3, nr. 2 (okt 2005)

Opkomst: Er was meer publiek dan verwacht, buiten was het zonnig als in het voorjaar, hetgeen de vz van de jury hooikoorts opleverde. Het juryrapport werd deze keer dus voorgelezen door Fred Penninga.

De entr’acts werden verzorgd door Alex Franken (musicus, dichter), die nieuw werk uitprobeerde, en door Simon Mulder en Alexandra. De laatste twee hadden gehoor gegeven aan de oproep van de jury om eens samen op te treden en brachten sonnetten in schitterende theatrale setting. Daarin werden ze bijgestaan door Niels Schoenmaker. De jury was heel verrast en verheugd over de fraaie uitwerking.

De jury over de dichters.
Voorafgaand: In het eerste deel van de eerste ronde hadden dichters veel last van storingen in de microfoon. In de beoordeling heeft de jury hiermee rekening gehouden.

Micheline Hazeloop was de benjamin in het gezelschap. De jury prees haar om haar inzet en lef. Ze droeg haar gedichten met verve voor. Aan de technische kant zou nog gewerkt kunnen worden. De jury zag wat taalfoutjes en gaf haar de suggestie mee om het publiek meer te verrassen door originele beelden. Haar onderwerpkeuze was breed. Ze ging van dyslectie (een gave) tot een schaakmat.

Pandorra hing een ijsbeer met zijn voeten aan de waslijn en waagde een hinkstapsprong met de dood. In het eerste deel miste de jury een nadere uitwerking van de beelden die ze opriep, de gedichten waren te kort om te blijven hangen. In de tweede ronde nam Pandorra meer rust tussen de gedichten en ze wisselde kortere en langere gedichten beter af. De gedichten van Pandorra zijn heel direct, ze bracht een goede variatie aan in sfeer. In de tweede helft trokken ‘kuddes ligameisjes’ voorbij en paste iemand in haar handpalm. Mooie tekst ‘Ik schrijf de sterren van de hemel’ en ‘Ik ben verdomme God niet’.

Mickey F kwam in het eerste deel niet goed uit de verf omdat zijn tekst wat mis ging en de snelheid iets te hoog bleek. Tweede ronde was duidelijk beter. Hij zette twee moeders zij aan zij in het Stedelijk museum en bracht daarnaast sociaal bewogen werk. Hij verleende uitgeprocedeerde asielzoekers een vergoeding voor ‘het nooit meer klaarkomen met Nederland’. Mooie tekst: ‘Als een mens die liefde druppelt’. De jury gaf als suggestie mee om de eigen interne organisatie wat beter te regelen en rust te nemen tussen de gedichten.

Eric van Loo bracht vormvaste gedichten, waarin de sfeer een grote rol
speelde. ‘Het leven is poëzie’, ‘paardebloemen liefst met wortel en al’, ‘ik spiegel mij in elk gezicht’. Duidelijk werd dat Eric zich zorgen maakte over zijn stad. Zijn stad was zowel in de avond, middag als ochtend niet meer van hem, maar werd bevolkt door sluiers en pubermeisjes. Zijn voordracht was wat statisch. Het publiek gunde hem een 2e plaats, helaas net geen finale voor Eric. Mooi vond de jury het tafelgedicht uit de eerste ronde en het gedicht met de pakkende titel ‘Het moment voor je iets zegt’.

Alda van Tongeren uit Zeist had duidelijk aan klank en beeldrijkdom gewonnen sinds haar laatste optreden in de slam. Ze was duidelijk aanwezig op het podium en was heel divers in haar onderwerpkeuze en sfeer. In haar stijl ontdekte de jury een combinatie van vervreemdende beelden, grappige beeldspraak en onverholen sensualiteit. Opvallende tekstfragmenten: ‘we ruimen karkassen van kamelen op’, ‘ik stuur je dozen met konijnen’ en ‘penetreer nog wat’.

Saskia van den Heuvel stond voor de eerste keer op een slampodium, dus dat belooft nog wat. Naarmate de eerste ronde vorderde werd ze steeds feller en gedrevener en vooral in de tweede ronde stond ze bijzonder stevig te performen. Ze wenste zich een ‘stalker met een kwijlende pitbull’, maakte zich zorgen over ‘onzorgvuldig ingedeelde bovenkamers’ en riep ons op ‘laten we bloemen planten bij de buren’. Kortom, heel originele poëzie met een vrouwelijke toets en een kritische opmerkingszin naar de wereld om ons heen. Ze dichtte van hormonen tot hypotheken. Grappige tekst: ‘je bent zielig, dat weet je’ en ook de ‘kutsmurf’ in het hoofd van Saskia zal de jury niet snel vergeten.

David Boelee had een glansrijke performance. Vooral de eerste ronde wist hij iedereen te boeien met de realiteit (een fantasie die werkt). Dit gedicht was heel ritmisch, zangerig bijna. In de tweede ronde bracht hij het publiek van ‘welstand’ naar ‘kwelstand’ en alles wat daarbij in de buurt ligt. Daarna bracht hij het poldermodel boeiend in beeld. Helaas, doordat hij dit laatste gedicht erg nadrukkelijk bracht ging het de jury tegenstaan. Het werd opeens wat moraliserend. De jury zoekt meer verwondering, originaliteit en poëzie in de gedichten. Desondanks werd David Boelee eenstemmig tot winnaar uitgeroepen.

De jury koos als winnaar David Boelee, het publiek had een gelijke stand voor David Boelee en Saskia van den Heuvel. Zij gaan beiden naar de finale op 15 april 2007. Samen met Simone Buys, Kees Jan Sierhuis, Johanna Geels en Emma Burns uit de eerdere rondes.

Vierde voorronde Slam Zeist 2006-2007:
Datum: Zondag 11 maart 2007 om 14.30 uur

Locatie: Tap en Happerij De Schavuit, Steijnlaan 12 in Zeist (open: 14.00 uur)

Zeist, januari 2007