Gevoelloos

er woedt een gat in mijn buik
waar mensen door naar binnen kijken
ze zoeken iets en gaan dan weer

laten mij hier achter met de leegte
die steeds groter lijkt
naarmate meer verdwijnt

meer mensen en meer tijd

het gat slokt op en ik vergeet
herinneringen op te slaan

ik ben een doorgeefluik
een openheid die niet te stelpen valt

de put ben ik
door levend lijf omsloten